امروز اون برمیگرده خونه. قرار شد من برم خونه دوستم تا یجا رو پیدا کنم.

روز از نیمه گذشته است... سایه های دراز از سر کار به خانه می روند. دیوار ترک خورده همچنان زیر باد و باران و آفتاب زوال خود را انتظار می کشد. به خانه که می روم نگاهش می کنم و با خود می گویم: کاش به قدر همین دیوار تکیه گاه کسی بودم.... + نوشته شده در جمعه سیزدهم اسفند ۱۳۹۵ساعت 11:44 توسط م |

دوچرخه سواری تو روزهای آخر زمستان دلچسب نیست. هوای سرد را همیشه بیشتر دوست داشتم... ما نفرین شدیم مگر نه؟ تو و من با اینهمه فاصله که جسم و روحمان دارد قرار بود به چه مقصدی برسیم!؟ اما باز هم این بازی احمقانه را ادامه میدهم. از همه چیز و همه کس خسته ام این روزها... کاش زمستان بیشتر طول میکشید + نوشته...